Nieśmiertelnik Wojska Polskiego wzór 1931, awers

Klucz rozpoznawczy

Pozycje w kolejności sprawdzania.

  1. Zarys i wymiar Owalna blaszka 40×50 mm z aluminium grubości 1,5 mm. Odchylenie wymiaru wyklucza wzór WZ.1931.
  2. Linia podziału Blaszkę projektowano na rozdzielenie: połowa zostaje przy poległym, druga idzie do meldunku jednostki.
  3. Krój wybicia Jeden zestaw matryc: litery wysokości 3 mm, cyfry 2 mm. Każde odchylenie wskazuje reprodukcję. Przewodnik autentyczności
  4. Zapis danych Awers i rewers niosą dane identyfikacyjne oraz oznaczenie Powiatowej Komendy Uzupełnień.
  5. Stan zachowania Egzemplarz cały albo połówka - stan rozstrzyga, ile z zapisu da się odczytać. Wykaz znalezisk

Specyfikacja reprodukcji

Zgodność wzoru Wymiary i materiał według oryginalnej specyfikacji WZ.1931
Grawerowanie Indywidualne dane według zamówienia
Materiał Stal nierdzewna 316L w modelach grawerowanych; aluminium w odwzorowaniach WZ.1931
Przeznaczenie Reprodukcje dla grup rekonstrukcji historycznej i kolekcjonerów

Reprodukcje nieśmiertelników

Oferta obejmuje nieśmiertelniki WP, Wehrmacht, US Army oraz akcesoria - wykonane według historycznych wzorów. Aluminiowe i stalowe reprodukcje wzorowane na nieśmiertelnikach różnych formacji wojskowych z okresu II Wojny Światowej oraz współczesnych Sił Zbrojnych RP.

Sprzedaż wstrzymana

Zamówienia chwilowo niedostępne. Sprzedaż zostanie uruchomiona wkrótce. Dokumentacja archiwum pozostaje w pełni dostępna.

Od kapsułki do blaszki

Znaki tożsamości wprowadzono do Wojska Polskiego rozkazem z 22 grudnia 1920 roku. Pierwotny model - kapsułka cynkowa zwana „kapalą" - ewoluował do owalnej blaszki aluminiowej WZ.1931, która stała się standardowym wyposażeniem żołnierza w 1939 roku.

Blaszka WZ.1931 o wymiarach 40×50 mm, wykonana z aluminium grubości 1,5 mm, nosiła wybite dane identyfikacyjne i była projektowana tak, aby połowę zachować przy poległym, a drugą przekazać do meldunku jednostki.

Czytaj dalej

Kopia czy oryginał?

Polskie nieśmiertelniki z 1939 roku wybijano jednym zestawem matryc o charakterystycznym kroju liter - wysokość znaków 3 mm dla liter, 2 mm dla cyfr. Każde odchylenie od tego wzoru wskazuje na reprodukcję lub fałszerstwo.

Strona dokumentuje metody rozróżniania egzemplarzy oryginalnych od kopii, w tym analizę patyny, kroju znaków i technik wybijania.

Stan każdej pozycji w archiwum niesie własny znak: egzemplarz potwierdzony, kopia lub falsyfikat.

Przewodnik autentyczności